عقد قرض الحسنه چيست؟

1398/01/29


از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

قرض الحسنه نوعی قرض است که در آن بهره‌ای در کار نباشد. در تعریف دیگر عقدی است که به موجب آن بانک‌ها (به عنوان قرض‌دهنده) مبلغ معینی را طبق ضوابط مقرر در دستورالعمل ذی‌ربط به اشخاص اعم از حقیقی یا حقوقی (به عنوان قرض گیرنده) به قرض واگذار می‌کنند.

  • ساختار حقوقی: مبتنی بر رابطه داین و مدیون
  • ماهیت حقوقی: از عقود لازمه
  • کاربردها:
الف- تأمین وسایل و ابزار و سایر امکانات لازم برای ایجاد کار جهت کسانی که فاقد این گونه امکانات باشند.
ب- تأکید بر افزایش تولید با تأکید بر تولیدات کشاورزی، دامی و صنعتی.
ج- رفع احتیاجات ضروری.
  • محدوده زمانی: در مورد بند الف و ب مدت پنج سال و در خصوص بند ج سه سال.
  • کارمزد: در کلیه موارد حداکثر چهار درصد

    در قرآن

    1. عبارت قرض الحسنه در قرآن وارد شده‌است و در مورد قرض‌دادن به خداوند است که قرآن آن را در مورد صدقه به‌کار برده‌است و منظور از آن قرضی است که چند برابر خود نزد خدا ثواب دارد. اما معنای رایجی که اکنون در آن به‌کار برده‌می‌شود قرض بدون ربا است و در قرآن به‌کار نرفته‌است.

    2. عقد قرض الحسنه یکی از مهمترین و پرکاربرد ترین عقود اسلامي درسيستم بانکداري بدون ربا مي باشد.
      به موجب این عقد یکی از طرفین (قرض دهنده) مقدار معيني از مال را به عنوان قرض به طرف ديگر (قرض گيرنده) قرض مي دهد، قرض گيرنده متعهد مي گردد عين آن را يا در صورت امکان قيمت آن را به قرض دهنده برگرداند.
       
      شرایط عقد قرض الحسنه:
      مهمترین ویژگی عقد قرض الحسنه که آن را از سایر عقود اسلامی متمایز می کند نیت خیرخواهانه و خداپسندانه آن مي باشد؛ در اين نوع عقد قرض دهنده مبلغي را جهت رفع احتياجات قرض گيرنده به وي پرداخت مي کند بدون اينکه هدف سودآوري و کسب منفعت داشته باشد.
       
      شرایط پرداخت:
      عقد قرض الحسنه معمولاً جهت امر ازدواج، رفع احتیاجات ضروری، درمان بیماری، وديعه مسکن، اشتغالزايي و ساخت مسکن به افراد و خانواده هاي نيازمند پرداخت مي شود.